Referentie Individuele Rondreis: Eva de Leeuw uit Rotterdam

Geschreven door Eva de Leeuw:

Buenos Aires “We hadden al veel over Buenos Aires gehoord, maar om er dan zelf rond te lopen, dat is toch een hele bijzondere ervaring. Er gebeurt van alles; de stad bruist en in iedere wijk, in iedere straat is we iets anders te zien.

We kregen van Vamos Argentinie de tip om bij de een oude confiteria wat zoets te gaan eten. Dat was zeker de moeite waard. Alleen al de bijzonder mooie glas-in-lood ramen en de sjieke obers gaven ons het gevoel alsof we terug in de tijd gegaan waren. Verder kostte het wel wat moeite om niet al het zoetbanket wat in de vitrines lag in te kopen…

De Walking city tour door Buenos Aires van Vamos Argentinie is zeker een aanrader. Doordat je door de stad loopt en gebruik maakt van het openbaar vervoer, krijg je echt een goed beeld van Buenos Aires. Het is fijn dat alles voor je geregeld is en je niet op eigen houtje de juiste bus of metro hoeft te zoeken (hoewel het openbaar vervoer eigenlijk heel overzichtelijk is in Buenos Aires).

Tijdens de city tour gingen we de wijk Boca in. Hoewel je deze wijk gezien moet hebben, al is het alleen maar omdat Maradona er vandaan komt en gevoetbald heeft, vonden we het erg toeristisch. Het wemelt er van de tangodansers die met je op de foto willen tegen betaling. In de toeristische driehoek waar alle gekleurde huizen te vinden zijn (El Caminito), is het veilig, maar toen we een foto van het voetbalstadion  Bomboneros wilden maken en een zijstraat ingingen, kregen we al snel een onveilig gevoel. We waren blij dat we de tip van Vamos Argentinie hadden opgevolgd om niet met onze dure spiegelreflexcamera de wijk in te gaan. Vooral toen we daarna met de bus langs de sloppenwijk kwamen die achter de toeristische trekpleister te vinden is.

De begraafplaats in Recoleta waar Evita Peron begraven ligt, was voor ons het hoogtepunt van de dag; een complete dodenstad midden in een bruisende stad; heel bizar. Omdat we hier eindigden, konden we zelf nog wat rondstruinen tussen de verschillende mausolea.

Als je in Argentinië bent, moet je natuurlijk een voetbalwedstrijd meemaken vonden wij. Helaas was het voetbalseizoen zo goed als afgelopen toen wij onze rondreis maakten, maar gelukkig konden we met Vamos Argentinie nog een internationale voetbalwedstrijd tussen Velez en de Colombiaanse club Defensor zien voor de Copa de Libertadores. Wat een ervaring! Hoewel ons verteld werd dat het niet de beste clubs zijn, merkten we daar nauwelijks iets van. Het voetbal was dan misschien belabberd, maar dat deed er ook niet toe. Het maakte veel meer indruk dat de supporters van beide ploegen van de eerste tot en met de laatste minuut alle clubliederen uit volle borst meezingen onder begeleiding van de drums. Het is vooral veel herhaling waardoor zelfs wij lekker konden meezingen en ons even echte Velez supporters waanden. Zelfs toen de thuisclub verloor, was het publiek nog steeds enthousiast. Dat maak je toch nergens mee? Ik kan me voorstellen dat een wedstrijd tussen twee topploegen helemaal fantastisch moet zijn.”

Mendoza “Maipu vlak naast Mendoza, is een leuk dorpje waarbij je je even in Zuid-Frankrijk waant tussen alle wijnvelden. De lodge is wat moeilijk te vinden, maar het is een rustige en leuke plek om te overnachten. Vooral Socky, de golden retriever die het terrein bewaakt, hadden we wel mee naar huis willen nemen. De mensen zijn heel open en vriendelijk. We mochten gebruik maken van de keuken en het keukengerei dus hebben lekker op het terrasje onder de sterrenhemel gegeten. Er wordt veel zorg besteed aan het ontbijt waardoor we voldaan aan een nieuwe dag konden beginnen.

Met de fiets door de wijnvelden van Mendoza is een echte aanrader. Er staan fietsen voor je klaar bij de lodge, maar die zijn niet van de lodge zelf. De wegen zijn vlak dus het is makkelijk te fietsen. Let wel op de auto’s en vrachtwagens als je langs de weg fietst, want soms rijden ze best hard langs. Wij hadden heel erg mooi weer en dan is het zalig om van de ene bodega naar de andere te fietsen. Villa Maria is een heel leuke, kleine bodega waar je lekker met je glas wijn door de wijngaard mag lopen. Dan is het ook leuk om vervolgens naar Trapiche te gaan, wat een hele grote bodega is. We hebben daar een rondleiding gevolgd en die is niet te lang en niet te kort. Het wijnproeven is uiteraard het hoogtepunt van de rondleiding! Bij Entre Olivos kun je verschillende tapenades van olijven en olijfolie proeven. Erg lekker, maar ook erg toeristisch. Je moet entree betalen en de rondleiding duurt slechts twee minuten. Het is eigenlijk alleen leuk als je graag een cadeautje voor de thuisblijvers wil meenemen, want de tapenade en olie zijn heerlijk!

Wij wilden graag paragliden in Argentinië en Vamos Argentinie heeft ons geholpen de perfecte organisatie te vinden waarmee we dit konden doen. Ze heeft uitgezocht dat je het beste kunt paragliden in de omgeving van Cordoba of Mendoza en omdat wij naar Mendoza gingen, zijn we uiteindelijk bij Acro Fly Parapente uitgekomen. Met deze club verzamel je eerst net buiten Mendoza en dan ga je met een 4WD de berg Cerco Arco op. Eenmaal boven aangekomen, hadden we wel even knikkende knieën, maar de begeleiders stellen je op je gemak (ze spreken ook goed Engels) en voor je het weet loop je al de berg af. Je blijft best lang in de lucht, zo’n 20 tot 30 minuten, afhankelijk van de wind. Je hebt een mooi overzicht over de stad Mendoza en tijdens je vlucht kun je ook foto’s laten maken. Je mag ook zelf je camera meenemen. Dat hebben wij ook gedaan en daardoor hebben we nu een leuke video vanuit de lucht!

Vamos Argentinie had in ons reisvoorstel de suggestie gedaan om met onze huurauto naar het nationale park Aconcagua te gaan als we in de Mendoza streek waren. Je rijdt over goede geasfalteerde wegen de bergen in. Onderweg kom je langs het beroemde Puente del Inca, hoewel we dat niet zo bijzonder vonden en erg toeristisch (veel tourings bussen). Eenmaal aangekomen bij het park, merk je meteen dat je erg hoog in de bergen zit. We hebben het rustig aan gedaan en na een korte, maar vermoeiende wandeling door een relatief vlak landschap, kom je uiteindelijk aan bij de Cerco Aconcagua die op bijna 7000 meter hoogte ligt. Dan is de rit en de vermoeiende wandeling het allemaal waard! Ook het lago Los Horcones is adembenemend. Wij hebben een poosje aan de kant van het water gezeten om alle kleuren in ons op te nemen en om te genieten van de stilte.”

San Juan roadtrip. La Rioja vonden wij een hele mooie streek; niet zo toeristisch en heel erg uitgestrekt. Wij verbleven met ons hotel in het dorpje Villa Union en daar leken wij wel een bezienswaardigheid in de lokale supermarkt. Heel vriendelijke mensen en we voelden ons heel erg welkom. Een aanrader in Villa Union is Parilla La Campanera. De bediening is heel vriendelijk, de inrichting gezellig zoals een parilla er volgens ons uit hoort te zien, maar belangrijker het eten was er fantastisch en het kostte bijna niets! Hier hebben we de allerlekkerste steak gegeten! We vonden het zo lekker dat we er de volgende dag weer zaten. Het hotel dat Vamos Argentinie voor ons had geboekt was helemaal super. De kamers waren luxe en modern, het ontbijt lekker en we hadden uitzicht over de bergen. Op ons eigen terras hebben we naar de ondergaande zon gekeken, heel bijzonder!

Het nationaal park Ischigualasto is een must see. Met je eigen auto volg je de gids die met zijn auto voorop rijdt en hij laat je in 3,5 uur alle hoogtepunten van het park zien, zoals het maangebergte van Valle de la Luna, de Spfinx en wat ik heel bijzonder vond, waren de Cancha de Bochas. Deze stenen zijn door een geologisch proces perfect rond geworden. Uiteraard was het hoogtepunt van de toer dat je aan het eind toegang tot een museum krijgt waar verschillende dinosaurusfossielen te zien zijn. Sommige zijn enorm en als je daar onder staat, besef je pas hoe groot die beesten geweest zijn. Wij hadden bewolkt weer met af en toe wat zon, maar het schijnt er de overige 364 dagen een zonovergoten plek te zijn. Hoewel nu al indrukwekkend, denk ik dat alle kleuren en rotsformaties die we gezien hebben, nog beter zouden uitkomen.

Als je in deze streek verblijft, moet je echt een excursie doen naar de Laguna Brava. Dit was niet toeristisch, maar des te indrukwekkender. Je rijdt met een 4WD de vallei in en opeens ben je omringd door gebergten in de mooiste kleuren, van groen en blauw, tot geel en rood! De gebergten zijn zo gekleurd door de mineralen die erin zitten. Tijdens onze rit naar de Laguna Brava kom je vele vicunas en guanacas tegen, verschillende soorten lama’s. Dit is de enige plek waar je ze in zulke getale tegenkomt en het is dan ook een beschermd gebied. Met de 4WD reden we steil omhoog om na een lange rit dan uit te komen bij Laguna Brava. Daar voelden we ons alleen op de wereld. Je kunt er fantastische foto’s maken van het zoutmeer dat omringd is door 7 vulkanen. Neem wel een jasje mee, want hoewel het er idyllisch uitziet, staat er een koude wind. Je bent dan ook uiteindelijk op 3000 meter hoogte.

Salta roadtrip Salta vonden we een mooi stadje met een leuke stadskern waar allemaal winkelstraatjes op uitkomen. Het heeft een gemoedelijke sfeer en voelt eigenlijk meer aan als een dorp dan een stad. Er zijn verschillende musea te vinden op het plein Plaza de 9 de Julio en je kunt er mooie foto’s maken van o.a. de Catedral en Iglesia de San Francisco die vlak bij elkaar in de buurt liggen. Het hostel waar wij verbleven is schoon, ligt in het centrum en het personeel is erg vriendelijk.

Onze roadtrip van Salta via Cachi naar Cafayate was helemaal super. Het landschap is super mooi en afwisselend. Onderweg kwamen we langs het nationaal park Los Cardones met duizenden cactussen. Door de lange rit kwamen wij er pas tegen zonsondergang aan, maar daardoor konden we hele mooie foto’s maken van de cactussen tegen de ondergaande zon! Net ervoor rij je over een vlakte waar veel lama’s te zien zijn. Eenmaal aangekomen in Cachi rij je relatief eenvoudig naar de landelijk gelegen finca die Vamos Argentinie voor ons geboekt had. Wel de kilometerteller en de borden goed in de gaten houden, want het is een donkere weg en je krijgt soms even het gevoel dat je verkeerd gaat omdat het zo afgelegen lijkt. De finca was helemaal top! Het ziet er niet alleen romantisch uit, het is het ook! We kregen een ruime kamer met een stenen bed waar we allebei heerlijk in geslapen hebben. Er liggen dekens, spreien en je ziet oude schilderijen en zelf een prieeltje met een engeltje. De badkamer is ook klassiek ingericht, maar alles is helemaal modern en werkt prima. Buiten zie je overal prieeltjes met engeltjes erin en brandende waxinelichtjes. In het centrale gebouw konden we na aankomst eten. De bediening was super vriendelijk en het allerleukste was nog wel dat alles wat op tafel kwam, zelf gemaakt was. Van het bosje bloemen dat op tafel stond en de wijn uit de wijngaard, tot de heerlijke kippenpastei en het brood. Er was geen menu waaruit je kon kiezen, maar dat was ook helemaal niet nodig want alles smaakte geweldig! Zelfs toen het licht uitviel, werden er direct kaarsen op elke tafel gezet wat de romantiek nog meer ten goede kwam. Dat gebeurt blijkbaar vaker omdat ze op een afgelegen plek zitten. We hebben onze wijn vervolgens opgedronken op de bank in de centrale woonkamer met brandende open haard en na een heerlijke nachtrust kregen we ook een super ontbijt voorgeschoteld met alles erop en eraan. Ook weer allemaal zelfgemaakt! Echt een geweldige finca!  Cachi is een pittoresk dorpje waar je je tussen de bergen bevindt en waar wij verschillende monniken voorbij zagen lopen. De mensen zijn erg vriendelijk en het gaat er allemaal op het gemak. Net buiten Cachi zagen we op verschillende plekken allemaal rode pepers in keurige vierkanten vlakken liggen drogen. Leuk om te zien.

Op de weg van Cachi naar Cafayate rij je door hele mooie natuur. Wij hebben onderweg geluncht bij het plaatsje Molinos. Daar zie je een mooie kerk en heb je vrij uitzicht over het gebied vanaf een bankje er vlakbij. Het was er heel stil waardoor je je even één met de natuur voelt. Eenmaal aangekomen in Cafayate verbleven we in een Bodega boutique hotel, een super mooie bodega die midden tussen de (eigen) wijnvelden ligt. Hier konden we dan ook niet anders dan de befaamde Torrontes wijn te proberen die uit deze streek komt. Hoewel ik normaal niet van witte wijn houdt omdat ik ze vaak te zoet vind, was deze witte wijn geweldig! Hij dronk heerlijk weg en samen met mijn vriend hebben we heerlijk in het zonnetje op de bank gezeten, onderwijl stukjes eigengemaakte geiten- en schapenkaas etend. De kamers waren heel mooi, wij hadden een hele grote kamer gekregen met uitzicht over de wijngaard, compleet met groot balkon.

Van Cafayate reden we de volgende dag helemaal naar Purmamarca. Dat is een lange reis en je moet dan ook zeker op tijd vertrekken ’s ochtends om rustig te kunnen rijden. De rotsformaties die je onderweg tegenkomt, vonden we niet zoveel voorstellen, behalve El Anfiteatro en el Garganto del Diablo. Leuk om te zien, maar na vijf minuten vervolgden we onze weg alweer. Als je net door Salta gereden bent en je weg vervolgt naar San Salvador de Jujuy moet je een bergpas over. Dat is een hele smalle weg en hoewel de natuur er heel mooi is, kun je er niet echt van genieten omdat je continu op de weg moet blijven letten. Tegenliggers zie je soms niet aankomen door de haarspeldbochten, dus ik zou ook zeker de aanbevolen snelheid van 30km/u niet overschrijden. Hier hadden we echter niet op gerekend dus voor ons viel het erg tegen opeens zoveel tijd hier kwijt te zijn. Wees dus voorbereid. Wij moesten even geld opnemen in San Salvador de Jujuy en wilden eventueel even kijken of het een leuk plaatsje was. Nou dat was het dus helemaal niet en het duurt erg lang om weer uit het centrum te komen, dus als je het kan vermijden, dan zou ik zeker aanraden om de plaats te vermijden.

De Quebrada de Humahuaca is een mooi gebied met als hoogtepunt uiteraard de Zevenkleurige berg bij Purmamarca, ons eindpunt. We hebben lekker rondgewandeld in het dorpje, waar enorm veel kleurige kleden aangeboden worden en we ons echt al een beetje in Bolivia waanden. Het is wel één en al zand daar, geen geasfalteerde wegen, dus bij elke windvlaag komt er heel wat zand op je af. Er zijn genoeg restaurantjes, maar wij bevelen Restobar Don Heriberto aan op Av. Sarmiento & Libertad in Purmamarca op de hoek. Niet alleen hebben we daar heerlijk gegeten, het was er ook heel erg gezellig dankzij de live muziek van echte artiesten. Er zaten alleen lokale mensen en toeristen uit Argentinië zelf, dus het voelde ook niet als zo’n toeristische tent aan. Het hotel waar we overnachtten was prima.

Puerto Iguazu “De eenvoudige jungle lodge net buiten Puerto Iguazu heeft een lekker zwembad en lounge gedeelte, maar we vonden de kamer gehorig en er zijn weinig faciliteiten. Er is bijvoorbeeld geen restaurant. Ook ligt de lodge buiten het centrum waardoor je steeds een taxi moet nemen of met de lokale bus.

Je kunt eenvoudig en goedkoop met de lokale bus naar de Argentijnse kant van het nationale park Iguazu gaan. Zorg ervoor dat je vroeg opstaat om zo de hordes toeristen voor te zijn. De entree is best prijzig, maar zo’n beroemd en indrukwekkend park mag je niet missen. Je loopt via een lange loopbrug naar de waterval de Garganta del Diablo. Vanaf de Argentijnse kant zit je er dicht op, maar vanaf de Braziliaanse kant kun je eigenlijk pas echt goed zien hoe groot deze watervallen zijn en maakt het pas echt indruk. Aan de Argentijnse kant probeert iedereen vooraan te staan en kun je ook door het opspattende water niet goed zien hoe groot het is. Je krijgt er wel een goed beeld van hoe hard het water neerstort en met wat voor natuurgeweld je te maken hebt.

Midden in het park kom je de witneusbeer overal tegen. Echt een leuke beestjes, al zijn de Argentijnen er niet zo dol op en probeert het personeel van de eettentjes ze met bezems weg te jagen. Wij hebben aan een gids in het park gevraagd wat de beste tijd was om toekans te zien. Hij raadde ons aan om rond een uur of vier, wanneer de meest mensen het park verlaten, bij het hotel Sheraton midden in het park te wachten. Ze zijn erg schuw en zodra het rustiger wordt, komen ze terug naar het park. Toen we het net wilden opgeven, zagen we er inderdaad twee komen aanvliegen die hoog in de boom gingen zitten. Het is erg bijzonder om die vogels in het wild te zien zitten!

Beide kanten zijn heel mooi en je moet ze ook allebei gezien hebben. De entree in Brazilië is nog duurder dan aan de Argentijnse kant, maar het is zeker de moeite waard. Je hebt een panoramisch uitzicht over de watervallen reeks en we hebben vanuit elke hoek weer foto’s gemaakt. Wij hadden de Braziliaanse kant in 1,5 uur gezien, maar hadden best wel gehaast. Om alles rustig te bekijken heb je 2 tot 2.5 uur nodig. Voor de Argentijnse kant hebben we de hele dag nodig gehad.”

Dit bericht werd geplaatst in Referenties en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s