Referentie Individuele Rondreis: Rene Matthijnssens uit Brecht

Geschreven door Rene Matthijnssens uit Brecht (Reis door Patagonie):

“Argentinië onbekend is onbemind!

Een jaar onderzoekswerk, in het Sinta-onderzoekscentrum in Buenos Aires, van mijn zoon Jelle, vergezeld van mijn gezin, was voor de aanleiding om iets meer te weten te komen over Argentinië. Hoe meer we te weten kwamen over dit enorme Zuid-Amerikaanse land , hoe meer het ons boeide. En aangezien wij de kleinkinderen, Lander, Kobe en Rune,  tien maanden zouden moeten missen,  was het voor ons vrij snel beslist om onze vakantie te verschuiven van juli naar de jaarwisseling, halverwege hun verblijf in B.A.

Na wat zoeken op internet kwamen we zo terecht bij Vamos Argentinië. Een reisbureau in Buenos Aires, gerund door Esmeralda, een onvervalste Nederlandse, die was blijven plakken in Argentiniê. We hadden zelfs reeds vooraf, aan de hand van reisverslagen van andere Argentinië-gangers, een reisroute uitgestippeld, en de verdere uitwerking lieten we dan over aan Esmeralda. Vluchten, hotels, excursies, alles werd mooi gepland en duidelijk neergezet zodat ons reis toch een beetje vorm kreeg. We hadden twee lussen gepland, één zuidelijke en een noordelijk. Steeds vertrekkend en terugkerend naar onze familie in Buenos Aires.

Argentinië is prachtig! Het land zelf is één grote natuurdocumentaire, met een enorme variatie. Natuurparken , pampa’s , het Andesgebergte, gletsjers, watervallen, zeeën, meren, zon, strand, sneeuw , wilde ezels , paarden, lama’s, guanaco’s, nandoe’s, maras, zeehonden, zeeleeuwen, zee-olifanten, orca’s, walvissen, pinguins, dofijnen, vogels, vlinders, allerhande reptielen, gordeldieren. Alles vind je daar.

Onze eerste reislus, de zuidelijke , begon in Trelew , waar we onze huurauto ophaalden en naar Punta Tombo reden.  Duizenden en duizenden pinguins verblijven daar in een uitgestrekt natuurpark.  Via een mooi aangelegd wandelpad , kan je de kolonie gaan bezoeken , met respect voor de diertjes, die je niet te erg stoorde en ook met opvallend veel controle van de parkwachters. Waarschijnlijk niet onterecht.

Daarna naar Peninsula Valdez , een groot schiereiland , dat volledig is beschermd. In het kleine , maar zeer pitoreske en aangename dorpje Puerto Piramides , hadden we onze eerste logies.  Als dit een voorbeeld was van de hotelletjes en pensions die we zouden bezoeken, dan zou deze reis voorbij zijn voor we het wisten. In de baai waarin het dorpje ligt komen ieder jaar massa’s walvissen paren en broeden. Een indrukwekkend spektacel met uit het water springende mastodonten , maar deze periode was voor ons spijtig genoeg voorbij.

Het schiereiland zelf heeft maar enkele grote wegen (zand en kiezel) , waar de maximum snelheid rond de 50 km/uur ligt.  Vlugger rijden, vraagt om ongelukken.  De kiezelwegen laten zich als besneeuwde wegen berijden en je ligt er langs de kant voor je het weet. Dus oppassen. Maar het loont de moeite. Hier vind je vooral zeedieren. Pinguins , zee-olifanten en zeeleeuwen liggen te genieten van de plaatselijke zomer.  En het zat ons echt mee, want we konden ook een familie orca’s zien jagen op zeehonden, die langs de waterlijn lagen te niksen.  Spijtig genoeg voor de zeehonden, met succes voor de orca’s, maar dat is nu éénmaal de wet van de natuur.

Onze volgende etappe ging per vliegtuig naar El Calafate . Een stadje dat enkel leeft van het gletsjer toerisme. Ons hotel lag aan het ijsblauwe en ijskoude lago Argenintino, het tweede grootste meer van het land. Wederom een zeer gezellig hotel met een schitterende afgelegen ligging , met zicht op het meer. Adembenemend!

Maar het hoogtepunt zijn natuurlijk de gletsjers. Onophoudelijk gevoed door een immense ijsmassa , hoog in de Andes, groeien deze zelfs nog aan. Het honderden jaren oude ijs, schuift reeds honderdduizenden jaren in het meer.Een muur van 60 meter boven en 110 meter onder water. Krakend, knallend en schurend tot enorme blokken blauw ijs de druk van het achterliggende ijs niet meer aankunnen en met veel gerommel in het meer storten. Een schouwspel waarvan je niet genoeg kan krijgen. Je vaart er vrij dicht bij en overal om de boot heen drijven enorme blokken ijs rond, in alle schakeringen van blauw, dit door de druk en de ouderdom van het ijs. En samen met een gids kan je zelfs over de gletsjer wandelen, over driehonderd jaar oud ijs, dat zijn weg zoekt naar het meer.

En vandaar uit naar Ushaia, het uiterste zuiden van het continent. Spijtig genoeg was dit deel minder. Een leuk stadje, een groot natuurpark , maar na al het voorgaande was dit eigenlijk niet wat we verwachten. Natuurlijk wel de obligate stempel van ” Fin del mundo” in onze reispas. En na hier enkele dagen rondgewandeld te hebben , zat onze zuidelijk lus erop.

Van hieruit terug naar Buenos Aires, om samen met Jelle, An , Lander, Kobe , Rune en enkele Argentijnse kennissen van mijn zoon Nieuwjaar te vieren. In onze short aan het zwembad met het thuisfront skypen en weten dat het thuis een natte , druilerige bedoening is , het heeft toch wel iets.”

Dit bericht werd geplaatst in Referenties en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s